Magazines / Nr 03 2019

Nr 03 2019

De jacht op witte raven

Het succes achter elk product in de metaalindustrie is een combinatie van twee zaken: goed materiaal en vakmanschap. Maken dat uw medewerkers met het juiste materiaal aan de slag kunnen, is vandaag eigenlijk minder een uitdaging. Tegenover elk budget kan er een kwalitatieve machine geplaatst worden, hetzij nieuw, hetzij tweedehands. En wie zijn inkomende grondstoffen goed controleert, zal zich van de kwaliteit kunnen vergewissen. Waar het schoentje knelt in metaalbewerking, dat is in het vinden van technisch geschoold personeel om met die machines aan de slag te gaan. Om vakmanschap af te leveren. Hoe lang heeft u er eigenlijk over gedaan om uw laatste plooier, draaier of lasser te vinden?

Dat ervaren en technisch onderlegde medewerkers een rariteit zijn, is nochtans van alle tijden. Maar wie een kijkje gaat nemen op de banken in technische scholen, zal ze toch meer stof zien garen dan in een verleden. Vooral in lasopleidingen loopt de instroom enorm terug en haakten zelfs al een paar scholen af bij dat gebrek aan interesse. En de weinige jongeren die dan wel een carrière in techniek ambiëren, zien meer brood in andere, beter betalende of aantrekkelijkere regimes. Rond Antwerpen bijvoorbeeld voelen ook metaalbedrijven de concurrentie van de chemiereuzen in de haven. Maar het draait niet alleen om de centen, het imago dat metaal torst, dat ze zullen terechtkomen in stofferige omgevingen zonder daglicht, dat ze hun handen zullen moeten vuilmaken, dat ze hun vingers riskeren schrikt even hard af.

Met elk jaar dat passeert, met elke technologische ontwikkeling in metaalbewerking stappen we daar echter verder van af. Het vorm geven van metaal is hightech geworden. Een realiteit die nog te weinig doordringt in de algemene perceptie. Neem nu het lassen als voorbeeld. Met virtual welding krijgen toekomstige lassers de techniek in de vingers aan de hand van een game element. Complexe bewerkingsmachines laten zich even eenvoudig bedienen als intuïtieve smartphones. En wie achter een plooibank gaat staan, krijgt ergonomische ondersteuning en wordt stap voor stap met technologie langs de moeilijkste plooien geleid.

Simpel, denkt u dan? Geen vakmanschap meer nodig? Machines kunnen het overnemen en voor het laden en lossen rekenen we wel op robots om de lasten te dragen? Helaas, dat technologische wondermiddel dat het inzicht en de ervaring van een goede stielman in zich heeft bestaat nog niet. Zelfs de meest intelligente machine heeft een operator nodig die haar aanleert wat ze moet doen in specifieke gevallen. Maar wat dan wel te doen, want het tekort aan technisch geschoold personeel is voor de meeste maakbedrijven de belangrijkste rem op de groei. Eigen medewerkers opleiden zal het credo moeten worden. Waak er zelf over dat ze de basis in de vingers hebben. Want dat is de voorwaarde om het volle rendement uit hoogtechnologische investeringen te halen.

Veel leesplezier!

Valérie Couplez

Ik wil graag een proefexemplaar of abonnement.

Ik wil graag een: